با توبه ، خداوند رحمان و كريم پروندهء سياه و پر از گناه انسان را به پروندهء درخشانِ پر از حسنات مبدّل مىسازد . گناه هرچه بزرگ و فراوان باشد ، رحمت و عفو خداوند از آن بزرگ‌تر است و خدا وعده داده است كه گناه را مىبخشد . بنابراين كسى نبايد از رحمت حق مأيوس باشد . قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ « 1 » بگو : اى بندگان من كه بر خويشتن زياده‌روى روا داشته‌ايد ، از رحمت خدا نوميد مشويد . در حقيقت ، خدا همهء گناهان را مىآمرزد ، كه او خود آمرزنده مهربان است . اگر به راستىدل كسى شكست و يك تلاطم درونىپيدا كرد ، سر به زير و خجالت‌زده از خدا شد ، خدا حتماً توبة او را قبول مىكند . اصلًا يأس و نا اميدى از رحمت خداوند ، گناهى برابر با گناه كفر دارد . مسلمان ، آن هم شيعه ، معنا ندارد از رحمت خداوند مأيوس باشد . مثلًا اگر كسىبگويد خدا ديگر مرا نمىآمرزد ، مأيوس از رحمت خدا شده و گناه او در سر حد كفر است . وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُون « 2 » از رحمت خدا مأيوس نشويد ، كه جز كافران از رحمت خدا نوميد نگردند .

--> ( 1 ) . زمر / 53 . ( 2 ) . يوسف / 87 .